bende de var, takılmıyorum. her işimi mesajla çözerim, telefonla konuşmaktan nefret ederim.

kendimce sebebi ise, mesajla insanlar çok daha kısa ve net oluyor. 5 mesajda çözülecek iş telefonda onlarca dakikalık gereksiz konusmaya gidiyor. bir de telefon görüşmeleri zamanı kendim yönetemiyorum hissiyatı veriyor. tabi arka planda başka psikolojik nedenleri olabilir, ama umursamıyorum. insan kendini oldugu gibi kabule derse başkaları da eder=) takmayın hocam nasıl rahat hissediyorsanız nasıl mutluysanız öyle yapın.

anne babamla bile ayda 1 anca konusurm, genelde mesajla hal hatır sorarım. onlar da alıştı bana =) bu kimseyi sevmediğim değer vermediğim anlamına gelmiyor. ben böyle rahat ve mutlu hissediyorsam, başkalarına da zararım yoksa, gerisinin önemi yok