En son yalan olmasın pandemi hemen öncesi, ailemin evinde baştan aşağı tadilat yapıyordum.
Ellerim üstüm başım alçılı zaten, eşyaları da alçı ve bir yandan zımpara yapınca ev toz duman zaten, dubleks. (eşyalar poşette yukarıda)
Kapıya çıktım alçı çuvalını mı ne kucakladım, pat hayırlı bayramlar. Size de hayırlı bayramlar dedim, oysa daha bayram da değil.
Bahşiş topluyoruz abi falan dedi, şöyle bir baktım, neyse bayramda gelince görüşürüz dedim. Üstümü başımı görüyor zaten gözümü tozdan zor açıyorum.
At abi birşeyler işte gelmişim hazır dedi, bayramda görüşürüz dedim, diğer evleri de gösterdim bunlar da benim, evler boş hadi eyvallah dedim.
O gün bugündür bir daha aman uzak olsun. İşi iyice ticarete döktüler, tadı kaçtı. Davulunu çala çala gir binaya, kapıları tıklat, zaten vermek isteyen verecek bahşişini.
Ama o sondu, bayramda da vermedim, sonra da vermedim. Zaten nedense tekrar tekrar gezer oldular, resimlerini de bina girişlerine asmışlar başkası bahşişi toplamasın diye.
Ama bence hiç doğru değil, ki geçen gün davulu duydum zır zır zır zile asılıyorlar bir de, açıp tatsızlık çıkarmamak için tuttum kendimi de, taciz yani.
Gelenek yaşatmaksa amaç, karşılıklı hoşgörü ile olur, resmen alacak verecek davası gibi saldırıyorlar. Başka yerleri bilmem de, bizim tarafta böyle.