ben 24 yaşımda filan yakalandım epilepsi hastalığına oldukça kötü ve sinir bozucu bir hastalık, etrafta hastalığım duyulduğunda imanı kuvvetli insanlar direk gelip cinlerden bahsetmişlerdi ve biraz araştırmıştım bu hastalığın cinlerle alakalı olduğu söyleniyordu ve bana komik geliyordu, hiç bir zaman hastalığın otarafını ciddiye almadım düzenli dr a gittim, ilaçlarımı kullandım bir çok kez hocaya vs. gidelim dendi kimseyi umursamadım hastalığım 5-6 sene sürdü ve çok şükür 3-4 senedir ilaçları bıraktım ve daha bir kere bile rahatsızlık yaşamadım bence hastalığın o cinli kısmına girerseniz çıkmanız biraz zor oluyor malesef. ben kriz geleceği zaman önceden anlıyordum ve çaresiz bir şekilde bekliyordum geçip gitmesini Allah o günleri tekrar yaşatmaz inşallah. bende hiç öyle konuşma filan olmazdı bilincim açık gayet normal bir şekilde ve bayılmadan krizi geçiriyordum, otururken yada yatarken düşürecek şiddette titremeler, sıçramalar geliyordu bunları yaşarken bilincim hep açık oluyor kendimi kontrol edemiyordum malesef.
Çok gçmiş olsun dostum, Allah bir daha yaşatmasın.
Annemin durumu farklı, bilinç hiç yok.
Krizden yarım saat 1 saat sonra bizi tanıyordu. Noldu niye ayaktasınız filan diyordu. Çoğunda zaten yatıp uyuyordu. Hiç bir şey de hatırlamıyor.