Gençliğim ekmek arası ketçap sıkarak geçti. En pahalı yemeğim ekmek arası kıymalı pideydi. Anne yok küçükken bırakıp gitmiş. Baba alkolik sürekli abimle beni dövüyor. Sabahlar olmasın. Çok sokaklarda yatmışlığım var. Sonrasında abimin intiharı. İşin kötüsü o da akıl hastasıydı. Babamdan arta kalan zamanlarda o döver, işkence yapardı. Sonra bir kız sevdim. Bu ortamda doğal olarak herşeyim oldu. Aldığım nefes oldu. O da beni aldattı ve terk etti. Bir gençlik böyle yok olup gitti. Şimdi herşeye sahibim. En önemlisi eşim ve oğluma sahibim. Maddi durumumda ülke gerçeklerinin bir hayli üstte. Ama bu duruma gelebilmek için çalışmadığım iş kalmadı. Neler neler yapmadım. Anlatsam yok artık dersiniz bi hikayede oradan çıkar. Ondan her umutsuz insan gördüğümde ona umudunu yitirmemesini söylerim. Her zaman bir umut vardır.