Üniversitede ben 2. sınıftayken 1. sınıflara bir izmirli kız geldi.
Spor salonunda karşılaşmaya başladık, kız voleybolcuydu ben de her gün salona gider voleybol basketbol oynardım.
Herkes kızın peşinde tanışmaya çalışıyor kız da çok güzel alımlı bir kız.
Her gün salonda yanıma gelir benim olduğum takımda oynamak için diretirdi.
Başka bir okuldan takıldığı bir çocuk var diye duydum red yerim de utanırım diye kıza hiç açılmadım salon dışında da pek muhabbet etmedim.
Üniversite bittikten 5 sene sonra evliyken kazara karşılaştık bir kahve içtik.
Bir kaç saat muhabbetten sonra
Kızın bana "her gün 3-4 çocuk teklif ediyordu ve ben sen teklif edeceksin diye herkesi reddetip umutla bekliyordum ama sen bana ilgi göstermedin" diye sitem etti.
Hatta bana aşık başka bir kız varmış onun da farkında değildim, onunla görüşüyorum konuşuyorum diye kıskanıyormuş çok.

Yani teklif et. Açıl. Düzgünce kendini ifade et.
Olmazsa olmaz. Olursa bir heyecan ve tatlı hatıraların olur, mutlu olursun.
Ama kız kabul ederse de ilişkiniz çok uzun sürmeyecek, çünkü sen ilişki yönetemeyecek kadar tecrübesizsin ve bir süre sonra kızı muhtemelen sıkacaksın.
Ve o zaman da çok üzüleceksin buna kendini hazırla, bu kadar güçlü kapıldığın bir kız nasıl kalbini pır pır ediyorsa kaybettiğinde de kalbini param parça eder.
Ama acı çekmekten korkma. İnsanlar nadiren ilk aşkı ile evlenirler.
Bir gün öleceğiz diye yaşama küsmüyorsak bir gün ayrılacağız diye ya da reddedileceğiz diye aşktan da kaçılmaz.