şöyle bikaç örnek vereyim hocam ;
- ünide iken bi arkadaşım ben dahil,ortak biçok arkadaşı dolandırdı.evinde yemek yedigim,gece uyudugum yani o derece yakın bi arkadaşım.3k kadar bi zararım oldu...vay arkadaş,bu da adam degilmiş diyip gittim.
- yine ünideyiz,çocukluktan tanıdıgım,birlikte büyüdük diyebilecegim bi kızla sevgili olduk.meger 4-5 sevgilisinden birisiymişim...çevremdeki arkadaşlar bunu ögrendiginde delirdi,benim umrumda olmadı.vay arkadaş,buna da güvenmeyeceksem ben kime güvenecem ki dedim sadece.
- bizzat en yakın akrabalarım tarafından çok iftira atıldı bana.yeri geldi bu yüzden defalarca dayak yedim
- bu virüs olayı çıkmadan bi süre önce tanıştıgım,sevgili oldugum birisi vardı.evli çıktı ögrendigimde sordum,inkarda etmedi.oldu o zaman,ben kaçtım diyip yoluma gittim.

bunun gibi onlarca şey sayabilirim....aklıma gelenler bunlar şuan ama dedigim gibi kızacak,stres yapacak şeyler degil bence hiçbirisi.biçok insanın kafayı yiyecem diye delirdigi olayları ben yaşadıgımda başta ufak bi şaşkınlık olsada sonra mesela markete giriyorum,aaa ne güzelmiş şu domates diyip olayı anında unutuyorum.güzel bi domatesle mutlu oluyorum,sanki az önceki olay hiç olmamış gibi yola devam