Asıl mesele sermaye değil asıl mesele şahısların ta kendisidir ya çevresine yada kendine olan inancıdır diye düşünüyorum..

Misal lise ünv. Zamanımda çalıştığım telefoncudayken edindiğim çevrem (mutlu memnun ettigim tanımadığım insanlar) hala ararlar telefon işini bırakalı 2 sene olmasına rağmen.

(Genelde şu diyaloglar geçer Enesm telefon alacam bende de şu var onu vercem şunu alcam ayipsin abi ayarlarım merak etme bir kaç gün müsade et bana, bu arada telefoncu dükkanı olan tanıdıklardan istenilen kriter bulunur emek verilir piyasadan uyguna ve temizi ayarlanır abi şu saatte buluşalım.. gelir elim cebime gitmeden arayan dükkan sahibine verir parasını bende daha sonra 50-100-200 her neyse komisyonuma tüfeğime bakarım)

Bu olayın benzeri araba,ev arsa alım satimlar da daha büyük kârlarla yapılmaktadır.

Dolayısıyla çevre ilgi alaka en büyük sermayedir.