Ben aynı durumu son 2 yıldır ara ara yaşıyorum. Bulduğum çözüm amaçsızca dışarı çıkıp dayanabildiğim kadar yürümek. Yürürken müzikte dinlenebilir. Çevreyi gözlemleye gözlemleye yürürüm. Bir ara ortalama 6-7 km yürüdüğüm olmuştu. Kafamı iyice açıyordu bu yürüyüş. Düşünürsün kendi içinde mukayese edersin. Kötü günlerimde de aynı taktiği uygulardım halada uygularım.

Dipnot : kötü şeyler yapmaktan bu sayede kurtuldum. Çünkü yürürken düşünmek insanın beynini açıyor..