Genelde 2000 oncesine bir atif oluyor.Teknolojinin hayatimizda daha cok yer edinmesi ve toplumsal dejenerasyonun artmasi ile,milletimizin adeta kisiligi ve dusuncesi degisti.Aslinda bizim ozledigimiz gelenek veya gorenekler degil,insanimizin o saf duru ve guvenilirlik mefhumu.

Ben kohne bir gecekondu mahallesinde buyudum.Annem bir yere gittiginde ben ve iki kiz kardesimi her zaman komsumuza birakirdi.Simdi birakin komsuya cocuk birkmayi,kendi oz amcasina dahi cocuk emanet edemez duruma geldik.

Annem ile pazara gittigimizde oyuncak tezgahina bakar bakar aglardim.bir cok defa yufka yurekli birisi cocuk aglamasin istedigi oyuncagi ben alabilirim dedigini animsiyorum.Ve en guzeli mahalle aralarinda her daim cocuklara seker veren yasli dedelerimiz vardir.Her mahallede bir tane boyle nur yuzlu sevimli,tonton bir amcamiz olurdu…

Bu yazdiklarimi yasayan birisi olarak.Simdiki su gunumuze bakinca eskiye bir “ah” cekmek isten bile degil.Umarim ilerisi iyi olur…