Evime çok kedi aldım, alıyorum, bakım tedavi vs. için, başlarda nadiren ürken olmuştur ama 2 günü geçmez halimden, tavrımdan, enerjimden, ilgimden, sevgimden, sesimden, konuşmamdan bana güvenebileceklerini anlarlar, öyle kaçmaya falan da çalışmazlar, eve gelenler buna her zaman şaşırır. Kapıya kargo, komşu vs geldiğinde rahatlıkla açarım, dışarı kaçmaya yeltenmezler bile, çünkü mutludurlar ve sokağa geri dönme ihtiyacı duymazlar. Bizim evde onlar kedi, mal, eğlence oyun aracı değil, yaşamlarına, varlıklarına saygı duyulan ve sevilen, can taşıyan, ruh taşıyan, duygu taşıyan bireylerdir. Bu tanımlamaları kendimizi kandırıp onlara atfetmeyiz, gerçekten öylelerdir, egosuna bağlı görmek istediğini değil, olanı görenler bunun farkına varır. Onları kendimi mutlu etmek için almıyorum, onlar iyileşsin, yaşasın, sokaktaki sefalet ve cehennemlerinden kurtulup mutlu olsunlar diye alıyorum.

Ama eğer kaçıyorlarsa, bu kalmak istemediklerini gösterir, o zaman zorlamamak daha iyidir, özgür bırakın.