çok şey denedim. beynim kolumu kaldırma emrini bile veremezken çok şey denedim. satır satır okuduğum kitaplar, izlediğim filmler hicbir sey ise yaramadı. yalnızlığımı atamadım icimden. anlaşılamadım. yetersizlik hissi bırakmadı yakamı. kendimi ifade edebileceğim yaratıcı olabileceğim bir iş edinmeme izin vermediler. 2 senedir iş arıyorum ve çok yoruldum. yaşamımın başladığı ailem artık bu yaşamı devam ettirirken bana zorluk veriyor. yapamıyorum. isyan ettim, namaz kıldım, meditasyon yaptım. inandım. inancımı yitirdim. en çok da kendime.
ve evet dibe vurmuş biriyim ve hayır bu ülkede hicbirsey beni bu dipten çıkaramaz.
Yaşadığın hisse depresyon diyorlar.
Bir doktora gidip anti depresan alıp tedavine hemen başla.
Kendini ifade edebileceğin yaratıcı ne vasfın var da iş edinmeni engellediler?
3 yabancı dil bilen 3 programlama dili bilen, robotik ve mekatronik ile ilgilendin de iş mi bulamıyorsun?
2 senedir 2 sene önce sahip olmadığın hangi sertifikaları hangi eğitimleri hangi vasıfları kazandın?
Depresyona girmişsin.
Depresyon bir çökkünlük halidir.
Bu bunalımdan çıkmadan kendini geliştirip iyi bir iş bulma imkanın yok.
Önce hasta olduğunun farkına var.
Ukrayna'da insanlar evlerini bırakıp, işlerini bırakıp, şehirlerini bırakıp ölüme gidiyorlar.
Hiç biri kendini senin kadar çaresiz hissetmiyor.
Bir ailenin olmasına şükretmiyorsun sana ailenin zorluk çıkardığını zannediyorsun.
Savaştaki bir ülkede değilsin, başın ağrıdığında ağrı kesici bulabiliyorsun, akşam evinde yemek pişiyor.
Bir evin var, bir internet forumuna bağlanacak internet bağlantın var.
Meditasyon yapacak vaktin var.
Ama sen sadece şikayet ediyorsun.
Çünkü hayatın yüzlerce harika fırsat ve olanak varken sen depresyonda olduğun için sadece hayatında var olmayanlardan şikayet ediyorsun.
Kendini yaşamını değiştir.
Ağaç değilsin. Hareket edebiliyorsun.
Önce hasta olduğunu kabul et, doktora git ve tedavine başla.
Yoksa hayatın daha iyiye gitmeyecek, hep elinde olmayanlara odaklanıp acı çekeceksin.