Merhaba dostlar saçma olacak ama ben yaşamak için bir neden arıyorum.
Yaşım 27 üniversite 4.sınıf terkim (ailesel sorunlar yüzünden)
bi dükkan açtık pederle sorun olunca bütün borçları bana yıktı gitti. yaklaşık 100k
şuan Eskişehirde yaşıyorum. yani yaşamak denirse.
tek başımayım anne yok baba yok kardeş yok.
sevdiğim kızda terk etti beni.
herşeyi bırakıyım çalışayım dedim asgari ücretle işe girdim.
sonuç banka bütün parama bloke koymuş.
ben ne *** yicem bilmiyorum.
cepte kuruş yok aile yok dost yok eş yok.
imtihan bunlar diyorum ama sıktı be dostlar yani 2 dakikalık ölüm acısı yüzünden ömür boyu acı çekilir mi.
nereye elimi atsam kuruyor.
yapamayacağım iş yok ama ben düştükçe daha çok vuruyo hayat dostlar.
kırılacak kolum kanadım kalmadı..