Ölü dillere bu şekilde bakmak yanlış,tarihi bir değerdir,şimdi bir tarihi eser olsa ( maddi değersiz ) kimisi savurur atar,kimisi evinin en güzel yerinde saklar,fayda,çıkar,maddiyat gibi konuların dışındadır,akademik olarak işe yaramasının dışında toplumsal olarakda buna gönül veren kişiler bence önemli insanlar,bi köprü bi bağ görevi görür,taşıyıcılardır,işine yarar yaramaz ayrı konu,ama saygı duyulacak bir misyondur,
Vanda böyle bir amcamız vardı galiba o da ölü bir dil okuyabiliyordu,tabi o rehberlik yaparakta geçimini sağlıyor onunda bi maddi boyutu var ama yurtdışından gelip onunla tanışan,öğrenmek isteyen,önem veren saygı duyanlar vardı,bir taşa taş olarak bakmanın dışında o şekilde bakıp okumak başka bir histir,o da başka nesillere aktaracak belki torunlarına belki yabancı birisine,ama tarihi-kültürel olarak amaaan salla gitsin denilecek birşey değildir,öztürkçenin durumunu bilmiyorum tabi bilen öğrenen kişi sayısı nedir,neler yapılabilir orası senin ilgi alanın ama hemde milli bir değerdir bu konu,çok saygı duydum hocam hem öğrenmene hemde öğretmek istemene,benim ilgimi çekmiyor ama bu seni ve dili basitleştirdiğimden değil yada maddi getirim olmadığından,belki öğrenmek isterim,güzel bir misyonun var,gelecek nesillere aktarmaya vesile olursun umarım.