Merhaba arkadaşlar,

Normalde bir kedi besliyoruz ofiste. Bundan 4 ay önce falan İstanbul'da ciddi bir fırtınanın olduğu gün hasbelkader bir kediye denk geldik. Bağırıyordu ağaçta kaldığını düşündüm etrafa bakarken, çimlerin arasından zıplaya zıplaya yanıma geldi.

Yavruyu ve kuyruğu kanlar içindeydi. Normalde sokak kedileri kolay kolay kucağa gelmez. Bu sanki yardım edeceğimi anladı. Sesini çıkarmadan kucağıma geldi. Bizim veterinerde çok yakın olduğu için aldım kucağımda götürdüm.

Velhasıl kelam o gün para konusunda müsait değildim. Hayvanın her yeri hem mantar hem kuyruğu kanıyor hem de parazit kaynıyor. Veterinerde tanıdık olmasına rağmen para da para diye tutturdu. Sadece kuyruğuna bir pansuman yaptırdık yarın belediye veterinerine götürürüm diye ofise getirdim.

Tedavisini yaptık sokağa bırakmaya gönlüm el vermedi. Birine sahiplendiririz derken kedi 4 aydır bizimle.

Şimdi asıl olay şu. Ben böyle bir kedi görmedim. Kedinin cinsi sarman cinsiyeti dişi.

Yemeğini suyunu eksik etmiyoruz. Ne yesek sürekli alıp kaçma eğiliminde. Yemek saatlerinde arka odaya kapatmak zorunda kalıyoruz. Diğer kedimde hiç böyle şeyler yok. Eve geçiyoruz bir geliyorum bütün yemek olan poşetleri parçalayıp yerlere dağıtıyor. Ekmek bile olsa yemeye çalışıyor. Aç gözlü bir hayvan kısacası

Kucaktan inmiyor. Diğerini seviyoruz atıyorum sıkılıp gidiyor. Bu doymuyor. İndiriyoruz tekrar geliyor. Tırnaklarını takıyor artık elbiselerimizin de içine etti. Kıyamıyorum da garip bir tipi var.

Sahiplendirmeyi düşündüm bir kedi manyağı bulmadığımız müddetçe bunu sokağa atarlar.

Daha önce böyle bir kediniz oldu mu? Bunu nasıl dizginleyebiliriz. Oyun oynatıyoruz yorulmak nedir bilmiyor. Ben daha önce bir kedi besledim ama ofiste 7-8 kedi besleyen arkadaş var. O bile görmedim böyle bir ruh hastası diyor.

Susmuyor sürekli meaav meaaav kafamızın etini de yiyor bir taraftan