Dünden önce ki gün beslediğimiz yavru bir kedi vardı, o öldü. 2-3 gündür hüzünlüyüm... Çoğuna göre bu dert mi be deniliyor da; işte biz onu ailenin bir parçası gibi görmüştük. Veterinere gittim ölüsünü almaya, aynı insan bedeni gibi kefenlemişler beyaz bir bezer sarmışlar üstünde de ismimi ve kedimizin ismini (Mandalina) yazmışlar. Çıktım veterinerden arabaya gelene kadar ağlama tuttu beni zaten, eşim filanda harap olduk 2 gündür. Bahçenin arka tarafına gömdüm. Gömerken bile sanki gelecekte oynayacakmışız gibi hissediyordum
Diyecek bir şey yok hocam. Ağzı var dili yok hayvanlar keşke hepsi yaşasa hiçbir şey olmasa ama mümkün değil. Sıkmayın canınızı eminim son zamanları eğlenceli geçmiştir sayenizde.