Neden uzaklaştırıldığım ile ilgili açıklamalarımı da paylaşmak istiyorum. O zamanlar kendimi ifade edebilmek için izin istememe rağmen hiçbir şekilde dönüş alamamıştım. Bende travma etkisi yarattı. Psikolojik tedavi de aldım. Kendimi ifade edemediğim için içime kapandım. Bu olaydan sonra öz güven ve yeterlilik anlamında çok sıkıntı yaşadım fakat yaşadığım şeylerden hiçbir şekilde pişman değilim. Her şey bana bir ders veriyor. İyi ki bunları yaşamışım. İyi ki bu ortama gelmişim. İyi ki buradaki güzel insanlarla tanışarak iş ahlak ve üslubunu öğrenebilmişim. Bir dönem R10'un içerik ekibinde de çalışıyordum. Oradan da depresyona girdiğim dönemde ayrılmıştım.


O zamanlar bir içerik ajansında bir işe başlamıştım. Çok değerli Turgay abim o zamanlar çok yardımcı olmuştu bana. Ofise ve evime arabasıyla getirip götürüyordu. O ofiste de bayağı kişiyle tanışmıştım. Turgay abiye maalesef ulaşamıyorum çünkü telefonumu kırdığım için numarasını vs. kaybetmiştim. Aynı şekilde o ofiste biri daha vardı bizimle beraber.


Her neyse. Tam da o dönemlerde aşırı bir şekilde bunalma ve sıkılma yaşamıştım. Hatta danışmak için Coşkun abiye de yazmıştım. "Bence konu açıp şeffafça belirt" demişti. Dediği gibi yaptım ancak o zamanlar herkesin anlayışla karşılayacağını düşünmüştüm. Çünkü ben işlerimde hep karşılıklı anlayış ilişkisini öne sürüyordum. Konu açıp ne işim var ise, açık bir şekilde belirterek işimden bir süre affımı istedim herkesten. O zamanlar evimizi satmıştık. Garip bir ruh hâlim vardı. O açtığım konuyu bulamadım şu an. Konuyu açtıktan sonra onlarca insan dalga geçercesine bir üslupla mesajlar yağdırmıştı. Beni ciddi anlamda depresyona soktu bu durum. Tavırlarımı değiştirdi.


Ve ben o dönemde genelde iş yaptığım insanlara ailemin numarasını da veriyordum. Ailemin onayında yapıyordum bunları çünkü. Aynı şekilde birkaç müşterim babam ile de tanışmıştı. O zamanlar beni yazılım öğrenmem için ikna ediyorlardı. Hatta sahibinden'de çalışan bir abim beni yarışmalara sokmak için teşvik ediyordu. Keşke demekten nefret ederim fakat o dönem bu alana yönelseymişim güzel olurmuş.


Konuyu açtıktan sonra ciddi anlamda bunaldığım için telefonumu da sessize almıştım. Bir müşterim aileme ulaştı o sırada. "Senin oğlun d*landırıcı, herkesi d*landırıyor" gibi ithamlarda bulunmuş. Annem işten çıkıp eve geldi. Beni dinlemeden sinirlenerek gerginlik oluşturdu evde. O gün evden çıkıp parkta oturmuştum gün boyu. Akşam da geri dönmüştüm korkup. Ayrıca o kişi makalelerimi çok beğendiğini dile getirmesine rağmen anneme bunun tam tersini söylemişti.


O zamana kadar yüzlerce iş aldım. İşimi kaliteli yapmasaydım aynı kişiler tarafından sürekli olarak iş almazdım diye düşünüyorum. Ayrıca işime ve müşterilerime de önem verirdim. Ancak böyle bir tatsızlık ardından çok ağır ve kötü günler yaşadım. Kendimi ifade etmek için konu açmak istedim, kategoriden banlandım. Aylarca mail attım. Sosyal medyadan iletişime geçtim. Yine de çözüm üretilmedi. Her seferinde "foruma geri dönmek istemediğimi, mağduriyetim (varsa) eğer gidermek istediğimi" belirttim. Eğer mağduriyetiniz varsa size ulaşacağız denildi. Geri dönüş olmadı. Ki zaten bana ulaşan herkesin iadesini fazlasıyla yapmıştım o zamanlar.


O zamanlar bir proje için yatırım yapmıştım. Onu satar bir süre dinlenirim diye düşünürken o proje de battı. Yani sahibi R10’dan banlandı ve sistemi de işime yaramadı. Belki o riski almasaydım bunlar olmayacaktı.


Ticarette hep olumlu şeyler olmayabiliyormuş. Bunu da güzel bir şekilde kavradım ve ticaret hayatımın sonlanmasına sebebiyet verdim. Ancak böylesinin daha hayırlı olduğundan bu yıl içerisinde emin oldum. Okulumda aktif görevler alıyorum. Eğitim hayatımın üzerine düşeceğim ve ülkeme, milletime yararlı, hayırlı bir hekim olacağım.

Kırdığım, sorun yaşattığım kim varsa hakkını helal etsin. Bir problemi olan her zaman mesaj atabilir.