Bende de durum biraz benzer.

40 tane fikir veriyorum yapabilecekleri, sermayesiz ve çok ihtiyaç duyulan alanlarda o dakika heves ediyorlar sonraki zamanlarda bakıyorum yok. Hani benim kendi işlerim olmasa kendim yapacağım projeler fikirler... Lakin kendi işlerim daha avantajlı olduğu için kendi işimi yürütüyorum. Açık gördüğüm alanlarda al bu pozisyonu ekmeğini sen ye diyorum. İlk gün tamam diyorlar sonrasında bakıyorum ortada yoklar. 2 ay sonra geliyor muhabbet ortamı ama param yok ben mutsuzum muhabbetleri çeviriyorlar. İnsanımızın çalışmakla bir işi büyütmekle geçen zamanı kaybetmeme gibi lüksü var ama kaybolan upuzun bir hayat gözlerine gelmiyor.