Herkesin inancı kendinedir. Herkesin aklı, düşüncesi kendine yeter.
İnancı olan da kendi içindir, inancı olmayan da.
Ne zaman ki inanmayana inan diye ikna çabası başlar, inanana yanlışsın vs. dert anlatmalar, iş orada bitiyor.
Her insan ne düşünmek istiyorsa inansın, diğerini alakadar etmemeli.
Zaten ne zaman başkalarının yaptıklarını yargılamak yerine kendi yaşamımıza bakıp diğerlerine saygı duyarız, o zaman sokaklar da ülkemiz de daha güzel bir ortama dönüşür.