babam askerdi.annemin gözyaşlarına dayanamayıp torpil yapıp abimi Tatvana göndermek istemedi.terörün en yoğun zamanı. otobüslerin,tırların,kamyonların önünün kesildiği vatandaşları tarayanların olduğu dönem. abim hayır dedi gideceğim arkadaşlarımı yanlız bırakmayacağım dedi ve gitti. ordan bitlise tunceliye.

eşref bitlisin aile tanıdığıydık bir lafına bakardı memleketinde yapardı askerliğini o derece. ama abim nur içinde yatsın isimsiz kahramandı. gitti geldi ama sonra baika sebepten vefat etti.

aklıma geldi askerlik anıları olunca.