Berkayel adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
Gerçekten işsiz güçsüz oldukları için saracak adam arıyorlar. Birkaç gündür köpeğimi yan apartmanın etrafı kapalı bir bahçesi olduğu için o bahçeye götürüyordum. Yaşlı bir adam geldi sen nerde oturuyorsun dedi yan apartmanda oturduğumu söyleyince emrivaki bir şekilde çıkmamı istedi. Yaptığımız hiçbir şey yoktu köpeğim koşuyor oynuyordu ben de oturuyordum, bu arada çıkarma hakkı var buna lafım yok, ama buna hakkı var diye bir köpeğin yarım saat koşturup oynaması neden rahatsız eder ki insanı? Gerçekten artık şaşırılacak bir şey kalmadı dedikçe insanların bu insanlıktan çıkmışlığına her geçen gün daha çok şaşırıyorum. Yazık halimize
Ondan değil o ; Bir tane İngiliz gazetecinin Türkiye ile alakalı yazdığı kitabı vardı . İngiliz birisinden örnek vermek büyük bir önyargıya sebep olacağı için Yakup Kadri Karaosmanoğlu gibi cumhuriyet dönemi yazarlarının da edebi eserlerini romanlarını okuyabilirsiniz köylü ve şehirli uçurumu hakkında olanları .

Köylü - Şehirli çatışmasında İki Türkiye'den bahsedilirken ; İngiliz gazeteci şöyle özetler durumu bir deyişle ;

Havada uçan bir köpek gördüm ; Sonra anladım ki köpek şu gördüğüm gecekondu tipi evden atılmıştı . Müfettiş Müdürü azarlamış , müdür çaycıyı azarlamış , çaycı taksiciyi azarlamış , taksici evine gelmiş kadını azarlamış , kadında gitmiş hıncını köpekten çıkarmış gibi gibi ... çok uzun bir örnekleme var .

Senin dediğin dayı her Allah'ın günü çok yüksek bir kültür entropisine maruz kalmaktan balataları sıyırmış ve bunu normalleştirmiş ülkem hayatında ; Seni de öyle görünce garibim kızdığı şeyin hırsını senden çıkarıvermiş .

Dayı güdülenmiş sana doğru dürtüsüyle harekete geçerek ; seni bahçeden yollama eylemine girişmiş .

Ah dayım ah ; ah bileydin bari bundan başka hayat da var .