Asla sıradan konuşma yapıp başını ağrıtmayacağım. Ama öğrencilerle sürekli konuştuğum bir hayatım var. Profesyonel iş yaşamım dışında kalan sürenin çoğunu buna ayırıyorum, mutlu oluyorum. Bundan dört ay önce odasını çekip; “abi benim masam yok, ama çalışacak çok inançlı bir yüreğim var. Bursluluğu kazanırsam kendime masa da alacağım” diyen bir öğrenciyle tanıştım. Öğrenci basit olur talebe, okumaya aşık desem daha yerinde. 8. sınıf. Yokluk onu var etmeye, beşer olarak bunun için çabalamaya zorlamış. İçindeki ışığı öyle bir çıkarmış ki anlatamam. Çok daha uzun bunun ana fikri ama ben sonuca geleyim…
Hayatın gösterdiği zorluklardan olumlu noktalara ulaşmaya gayret et. Bugün bu hissettiğin zorlukları ifade edebildiğin binlerce arkadaşın, halinden anlayan bir ailen, iyi değerlendirdiğin takdirde seni geleceğe daha güçlü ulaştıracak bir okulun var. Olmayan tek şey ise kendine olan inancın. Etrafına bir baksana, insanları izle mesela. Başka bir insanın bedeninde hayal et kendini. Seni sen yapan asıl değerlerine odaklanmayı dene sonra.