Karamsar düşüncelerin, dipsiz kuyusuna düşerse, asla alamayacak... Vakit kaybı, stresten başka bir şey yaratmıyor.
2 insan için senaryo düşünelim, (1. insan senaryosu 2. insan senaryosunu gelip mutlaka kötüleyecektir bu arada, çünkü o kuyuya düşmüş, tuttuğunuda oraya çekecek...)
1.insan
Nasıl araba alıcam ?
Yurt dışına gitmek istiyorum
Türkiyede yaşanmaz
Günümün çoğunu, karamsar düşüncelerle geçiriyorum
Sadece, şikayet ediyorum
Çevrem, sadece karamsar insanlarla dolu
Zamanımın çoğunu israf ediyorum
2.insan
Her gün, ingilizce öğreniyorum
Her gün, kitap okuyorum
Her gün, yeni kazanımlar elde ediyorum
Karamsar düşüncelere kapılmıyorum
Şükrediyorum
Toksik insanlardan uzak duruyorum
Günümü planlayıp, çok iyi değerlendiriyorum
Hangisinin araba, ev alma ihtimali fazla hocam ? Ya da mesela ev, araba almak mı ?
Psikoloji bambaşka bir şey, nasıl beslendiğin çok önemli. Yanlış anlaşılmasın kimseyi suçlamıyorum, gerçekten kötü günlerden geçiyoruz, o kadar çok olumsuzluklarla dolu ki günümüz, hepimiz bu dipsiz kuyuya düşmüşüz ama gelin çıkalım buradan, farkında olalım, en azından ben elimden geleni yaptım diyelim, 1. senaryo bizi batıracak çünkü...
Şu düşünceniz okadar güzel okadar mantıklı ki geçen bi sokak röportajında bi genç ''ben niye ülkemi terk edeyim kardeşim önce onlar gidecek kimse ülkesini terk etmesin önce onları göndericez'' şeklinde bir haykırışta bulunmuştu onların kimler olduğunu hepimiz biliyoruz ama öylesine korkuyoruz ki isim dahi veremiyoruz
İnanın düşünceniz çok güzel tabi ki herşey kafada biter bakış açısında biter ama 1. insan olan ben 2. insan olmak için tam 3 senedir çabalıyorum ve maddiyat olarak elimde avucumda hala birşey yok. Üni mezunu iki dil bilen insanım kendimi bildiğim andan beri de çalışırım 3 sene önce kendime beğendiğim bir araba hedefi koymuştum 2022 de altımda demiştim şu an o arabaya 4 sene daha var yani 1. insan olan arkadaşı asla yadırgamayın biz bir adım olumlu oldukça ülke 5 adım batıyor üstad ve bir yerden sonra ''ama yeter artık dedirtiyor'' ülke de para kazanmak zaten çok zor bi iş can hıraş kazandığın parayla hiçbirşey yapamayıp üstüne her gün geriye gidince bi yerden sonra canına tak ediyo insanın. Gidebilen imkan yaratabilen herkesin malesef bende savunucusuyum zira ben artık geri dönüşümüzün (çaldıklarını geri vermedikleri sürece) imkansız olduğunu düşünüyorum ki o çaldıklarını verseler dahi gençliğimizin baharından aldıkları yılları nasıl verecekler ? Ve inanın bana bu düşünce 2. insan olan olumlu ve azimli insanın düşüncesi