Sevgili arkadaşlarım, kardeşlerim, yaşça büyük abilerim,

Hayat kimilerine her zaman zor bir serüven olmuştur, yoklukla geçen çocukluk, sevgisizlik, aile içi şiddete maruz kalarak büyümek, nefes almak için attığınız her adımda daha zor şeylerin sizi bulması, sevip sevilmemek, bir yere sıkışık da gidememek.. Kalamamak bazen, kimsede de kalmamak.

Fakat gün geliyor, birinin sevgisiyle çocuk olabiliyorsunuz, hiç yokluğu görmemişçesine unutabiliyorsunuz her şeyi, birinin size aile oluşu aile kavramını yeniden isimlendirebiliyor, birinin size nefes oluşuyla adımlarınızı onunla atabiliyorsunuz, sevmenin sevilmenin ne olduğunu öğrenebiliyorsunuz, birine sıkışıp öyle bir kalıyorsunuz ki başka bir yere gitmek aklınıza bile gelmeyebiliyor.

Umudun sadece bir örneğini anlatmak istedim, hayatın karşınıza sadece bir kişiyi çıkarabilmesinin neleri yapabildiğini anlatabilmek için, bunu birçok yolla elde edebilir, birçok yolla hayatı kendiniz keşfedebilirsiniz. Hayat keşfedilmeyi bekleyen o kadar büyük bir şey ki, gördüklerimiz, görmek zorunda kaldıklarımız küçücük bir detay sadece.

Hiçbir şey sizin hayatınızdan, kendinizden önemli değil. Umudunuzu yitirmeyin, umutsuzluğu bilirim, umutsuzluğun insana neler düşündürdüğünü çok iyi bilirim, fakat yaşam olduğu sürece umut vardır,

''ağlayarak geldiğiniz bu dünyadan gülümseyerek ayrılacağınız bir hikayeniz olsun.''