Hocam bahsettiğin güçlü muhalefet demokratik toplumlarda olur.
Takım tutar gibi parti tutan adamların fikirlerini lafla, propoganda ile değiştiremezsin.
Çünkü ülkenin bir bölümünün hiç bir siyasi, ekonomik, hukuki altyapısı yok ve bunlar siyasete tamamen gönül bağı ile karar veriyor.
Biz ne yaparsak yapalım anneni senin kötü bir adam olduğuna ikna edemeyiz.
Çünkü annen seni aklı ile değil duyguları ile yargılar.
Aynı mesele ülkenin geldiği durumda da böyle.
Cahil kitleler tüm ezilmişliklerinden kurtulmak için tek bir adamla kendilerini özdeşleştirmişler gönül bağı kurmuşlar.
Aşkın gözü kördür meselesi tam da budur, bazı duygusal saplantılar mantıklı düşünmeyi tamamen engeller.
Bugün bir siyasi çıkıp biz memleketi sattık diye televizyonda itirafta bile bulunsa bu siyasi ile gönül bağı kurup aklını kaybeden insanlar bunu kabul etmezler.
Bu montaj derler, tehdit edilerek söyletildi derler, bu açıklamanın arkasında başka hesaplar var derler tüm güçleri ile bu açıklamayı reddederler.
O yüzden gönül bağı kurulan adam hata yapsa da kötü yönetse de ona toz kondurmuyor danışmanları kötü diyorlar.
Tıpkı bir katilin annesinin oğlunu suçlamak yerine arkadaş grubunu ya da onun bu hale gelmesine neden olan başka durumları suçlaması gibi.

İşte demokrasinin zayıf karnı budur.
Demokrasi vatandaşların ezici çoğunluğunun ülkenin yönetiminde söz sahibi olacak kadar siyaset, hukuk, ekonomi bileceğini varsayar.
Oysa ülkede cahil nüfus çok fazla olunca siyaset kaynak kullanımının önceliklendirilmesi olmaktan çıkıp din, milliyet, şahsi beğeni gibi duygusal alanlara kayıyor.
Sonra hayatında tek bir ekonomi kitabı okumayan adam televizyonda izlediği yorumculardan duydukları zırvaları papağan gibi tekrar ediyor.
Bu kadar çok papağanın olduğu ülkede tek yapmanız gereken papağanların duyduklarını kontrol etmek oluyor.
2 kanal dışında tüm medya papağanların tek sesli şekilde ötmelerini sağlıyor.

Yani bu kalitede bir toplumda dünyanın en kaliteli muhalefetini getirsen de işe yaramaz.
Adam muhalefet partisini terörist olarak görüyor, adam muhalif gazeteleri okumuyor, bu adama hiç bir muhalefet ulaşamaz.
Çünkü muhalefet fikir üzerinden yapılır.