O dönem çocuktuk bakkaldan gidip gazoz alabilmek için 2 hafta para biriktirmek zorundaydım. Babam da o dönemde askeri ücrete çalışmıyor daha yüksek maaş alıyordu kıdemli memurdu. Şimdi ben çocuğuma eve giderken en az 10 15 TL ye abur cubur alıyorum. O dönem arabamız yoktu ulaşım da pahalıydı benim bulunduğum şehirde annem babam kardeşlerim yuyuyerek giderdik her yere babamın delik ayakkabıları vardı. Benim yaz kış giydiğim sandalyelerim. Şu anki hükümet çok iyi demiyorum ama o yıllar çok zordu. Ailecek çalışır genede yetistiremezdik.
Hocam ben de tam tersini düşünüyorum, orta halli bir aileydik 98-99-2000 yıllarında babam bana lisanslı star wars oyuncakları, ninja kaplumbağa figürleri alabiliyordu örnek olması açısından söylüyorum. Raksotek vardı Avcılar'da, yine lisanslı pokemon kartı alabiliyordum paket paket. Şu an lisanslı star wars figürleri 700-800 lira. Pokemon kartlarının bir paketi 120 lira. Bırakın kendime, çocuğum yok ama olsa nasıl alırdım nasıl alabilirdim bunu düşünüyorum. O zamanlar halk ekmek kuyrukları yine vardı ama bu tür ürünlere ulaşmak kolaydı, yine alabiliyorduk. O yıllar genel tüketim malzemelerine ulaşmak daha zordu ama örnek olarak anlattığım gibi bu tür ithal ürünlere ulaşabiliyor alabiliyorduk. Şu an çok zor. Evde nitelikli çekirdekten kahve yapıyorum, orta halli yöresel çekirdek kahve 200-250 lira kilosu. 2 ay önce 130 liraya alıyordum aynı kahveyi. Öğütücü alayım diyorum, kıytırıktan en düşük seviye elektronik kahve öğütücüsü 1600 lira.
Demek istediğim hobi o yıllarda bile lüks değildi, şu an hobiden tutun, genel tüketime kadar her şey lüks oldu.
Arada çok ama çok fark var.