Ben 2000 krizinde 13-14 yaşlarındaydım. Gerçekten zor günlerdi. Şimdi bunları söyleyince başına gelmeyen veya bu durumdan etkilenmeyen gülüyor. Sabah 4-5 te halk ekmek kuyruğuna girerdim şansımız varsa ön sıralardaysak 1 veya 2 en iyi ihtimal 3 ekmek alabilirdik. Eğer ordan alamazsam bir kaç fırın gezip bayat ekmek alırdım. Dolabımız neredeyse boştu. Aç değildik ama yarınımız belli değildi . Babam inşaat sektöründe çalışıyordu. Aynı dönemlerde hastahanelerde ameliyat durumlarımda oldu 2004 civarları. Gerçekten bu günki hastahaneler ile alakası yok. Devlet hastanesinde bile parasız ameliyat olmanız zordu. Ama bu ecevitin o zamanlar yaşadıklarını izliyorum yine bu dış yapılanma büyük payı var bu adamın önünün kesilmesinde. Adamı resmen hastahaneye bağımlı yaptılar. İlaçlar ile adamı resmen işini yapamaz hale getirmişler.