Dediğim gibi son birkaç haftaya kadar böyle bir şey yoktu. Evde uykusunda ağlarken uyanıp ağlamaya devam edince kucağıma aldım, bir müddet sonra ses tonun hafif yükselince korkup ağlamaya başladı ve ne yapacağımı şaşırdım nefesi kesilecek dereceye gelmişti fakat son üç güne kadar böyle sorun yoktu tekrar başladı.
Psikolojik sorunlara gelince annem panik atak hastasıydı çok şükür atlattı, ben de annemin bu durumlarından etkilenip henüz 14-15 yaşlarımdayken bu illeti yaşamaya başladım, kaygılar arttı düşüncelerimi kontrol edemedim. Uzun süredir şiddetli olmasa da arada bir yoklar beni, stresten kaşıntı illeti bulaştı çok fazla ilaç kullandım kaşıntı için, hala yoklar o da ara sıra.
Fakat tüm bunların çocuğuma geçme ihtimalini bile bilmek istemiyorum. Allah kimseyi psikolojik yönden sınamasın, yaşayan bilir ancak. Düşüncesi bile beni mahveder. Yani çocuğumu bu psikolojik türden rahatsızlığa yormak bile istemiyorum, umarım dişidir ve bir an önce düzelir, tek temennim bu.
bilgi yanlış. psikolojik rahatsızlıklara yatkınlık genetik olarak aktarılır.
@tezcreative; bebek büyük ihtimalle
kolik bebek dedikleri türden. white noise, elektrik süpürgesi sesleri dinletirseniz sakinleşebilir.
Kesin konuşuyorsunuz, genetik olarak aktarıldığı KANITLANMIŞ bir argüman değil. Sadece araştırmalara konu olmuştur. Dediğiniz şey şuna benziyor "Bir katilin çocuğu da katil olma potansiyeli taşır" Etik olarak çok doğru olmayan bir ifade yani.