Bu devirde doğrudan birisi ile tanışıp takılmıyorum, kimseye güvenim yok.
Arkadaşlara falan da ihtiyacım yok, atlıyorum bisikletime çıkıyorum 100 km sürüyorum, köylere gidiyorum kahvelerinde bir şeyler içiyorum, halkla sohbet edip yemek yiyorum.
Sonra biraz daha gezip geri dönüp gidiyorum.
Psikolojik olarak hem yeni şeyler gördüğüm hem de insanlara konuştuğum için mental sağlığım çok iyi duruma geliyor.