En basitinden yer bile silsen kafan rahat olmazsa o dünyanın en zor işi gelir sana hocam. O yüzden imkanın varsa başka işe bak. Şu anda onlar senin kıymetini anlayamıyor, anlamaları için işten çıkman lazım geri dönmemek üzere.

Benzer bir olay askerde de başıma geldi. Benden önceki yazıcı her işlerine koşmuş. Emir dahi yazıyormuş ama bana 1-2 saat bile öğretmeden adam ameliyat oldu ve gitti. Bende müneccim miyim? Öğreten kimse yok nereden bileceğim? İyi kötü yapa yapa öğrendim ama bilgisayara oturmadım. Zaten 2 tane komutan vardı başında. Biri fırat kalkanına katılınca diğeri başına geçti. Komutanlar da bu bir şeyden anlamıyor falan diye düşünüyordu. Sonra ben 2 hafta izine gittim. Bilgisayar başında tek komutan kalınca emirleri, yoklamaları vs aşağı tabura getir götür vs bunlara kalmış. Haliyle bayağı beni arar olmuşlar. İzinden bir geldim. Yazıhaneye giren bölük astsubayı o kadar komutanın arasından hışımla geçip elimi sıktı hoşgeldin diye adamın resmen gözü parladı İçimden keşke daha önce gitseymişim dedim. Ama o zamana kadar bir kaç hafta burnumdan getirdiler. Sonra da tabii getir götür işlere baktım. Sorumluluk almadım.