Genellemeler ne yazık ki her zaman doğru değil. Neden diyecek olursanız hangi meslek veya kavram veya statü olursa olsun insanların kendi ve kendileri ile ilişkilendirdikleri şeyler için olumlu ve olumsuz veya doğru/yanlış çözüm yorumlamaları olabiliyor. Haliyle geçmiş ve gelecekteki yaşamıyla ilgili kaygıları, sitemleri, beklentileri insanları her anlamda iyi, kötü diye kısıtlamadan farklı düşünmesine, hissetmesine neden olabilir.

Anne, babalık küçümsenebilecek, hor görülebilecek, geçiştirebilecek bir olay veya durum değil fakat bu insanların kendileri ve hayatları veya çocukları ile ilgili beklentilerinde, hislerinde, çözümlerinde her daim süper, mükemmel, en doğruları olabilecekleri çocukların veya ailelerin yanlış yapamayacağı anlamına gelmemeli. Maddi imkan farklılıkları kadar manevi farklılıklar da normal. Bir çok insanda salt değişmeden yer alabilen şeylerde manevi karakteristik davranışlardan ziyade içgüdüsel davranışlar.

Kimse kimseyi karşılıksız, ne yaparsan yap şeklinde sevmez sadece yakınlık, bağlılığa göre manevi, maddi geçmiş efora bağlı olarak sabır - tahammül daha fazla olur fakat bu limitsizlik anlamına gelmemeli. Karşılıktan kasıt akla illa ki maddi bir şeyler gelmesin. Birisine iyilik bile yaparken ya masum bir şekilde kendimizi mutlu ediyor ya da içimizi rahatlatıyoruz.