Merhabalar,
Son iki gündür yaşadığım bir kaç garip anıyı anlatmak istiyorum.

Dün, geçmişte bizden hizmet almış iki kişi yazdı. Biri öğlen saatlerinde defalarca kez arka arkaya dakika geçmeden bakmam için whatsapp, r10 nereden bulduysa yazmış, cevap verip ilgileneceğimi söyledikten sonra tekrar aynı iki platformdan 1 saat aralıkla bakmıyor musun, ilgilenecek misin gibi sorular sormuş. İnsanız ya, başka işlerimiz olabilir, sıraya almış olabiliriz ama garip bir şekilde aşırı aceleci ve gergin bir şekilde yazdı. Pek tabii işini gördükten sonra da teşekkür bile etmeden kayboldu.

Ardından gece saat 11de başka bir müşteri yazmış. Yazmasının ardına bir de arıyor. Arkadaş saat gece 11, burası bakırköy acil mi? 7/24 arayabilirsiniz mi yazıyor bir yerlerde? Her neyse reddedip yarın hallederiz diye döndüm.

Bugün sabah dükkana malzeme geldi, tırcı geç kaldı, istediğim saatte gelmedi. Abi hızlı indir malzemeyi işim gücüm var diyor. Ya kardeş, biz sana gelmen gereken saati söyledik mi? söyledik. Bu hayıflanma, gerginlik, acele niçin o zaman? Buna da hadi her neyse diyelim.

Ardından bir kaç saat sonra bir kişi çıka geldi dükkana. Kimseyi dış görünüşüyle yargılamam, yargılamayı sevmem ama bu arkadaş bariz cahil, bir baltaya sap olamamış, günlük yevmiyeci tiplerdendi. Bir hışımla kapıdan dalıp "bana iş verin" dedi. Ben de doğal olarak maalesef, ihtiyacımız yok dedim. "Abi 20 - 30 tlye 8 - 10 saat çalışırım, temizlik de yaparım" dedi. Ben de maalesef kardeşim dedim. Tam o sırada içim burkuldu madem iyilik yapayım diye cebime yöneldim ki "Siz insan değilsiniz ihtiyacım var diyorum geri çeviriyorsunuz bu nasıl müslümanlık" diyerek cık cık cık yaparak çıktı dükkandan. Ben de garez oldum vermedim bir şey. Arkadaş, çaresiz olursun, ihtiyacın vardır anlarım. Biz de çok zor zamanlardan geçtik, senin durumunda kaldığımız oldu da, bu nedir şimdi? 5 dakika sonra tekrar geldi, "evde çoluk çocuk aç iş verin" dedi. Bu gelişinde iyi niyetimi kenara bırakarak bir süzdüm bu arkadaşı, dediğim gibi yargılamayı sevmem fakat üzerindekiler de ucuz kıyafetler değildi. Muhtemelen bağımlı birisi. İhtiyacımızın olmadığını tekrar dile getirince hiçbir şey demeden çıktı depoya doğru yöneldi yere tükürdü ilerledi ve deponun öbür kapısından gelip "burası da mı aynı yer hay anasını ya" dedi ve çıktı.

Şimdi sorarım size dostlar, abiler bu insanlar neden böyle? Herkes zor zamanlar yaşıyor fakat metanetimizi kaybedip "ben rahatsızım, başkaları da olsun" mu demek lazım? Herkes herkesi rahatsız mı etsin yani? Bunu aklı başında insan da yapıyor artık, olmayan da. Nedir bu gerginlik, kindarlık, bencillik?

Bir ben mi yaşıyorum son zamanlarda bunu?