Yüzlerce yıllık atasözünü tartışmaya açıyorum.
Borç, insanı çalışmaya gelişmeye zorlayan bir kamçı mı ?
Yoksa, insanın sırtına sürekli yük olan bir kamçı mı ?
Size göre borçlu olmak nedir ? Nasıl bir ruh halidir ?
Borçlu olmak asit gibidir. Nasıl ki asit demiri erittiği gibi borçta insanı
günden güne eritir, bitirir. Hayattan zevk almasını engeller, sabah kalktığında sürekli düşünür, hayatı sürekli düşünceli geçer ve kısa zamanda sinir, stres derken yaşlanmaya başlar. Onun için bir iş yaparken mutlaka bankaya borçlar için veya herhangi acil bir durum için acil durum fonu oluşturulmalı.