Aynı durumun bir benzerini de ben yaşamıştım ama babam rahmetlik oldu. Çok kaygısız bir adamdı. 7-8 sene midemde ki rahatsızlıktan dolayı hastaneye taşındım. O zaman tabii hastaneler böyle değil. Eski SGK günleri. Bilen bilir çilesini. Bir gün kalkıp gelmedi. Hep annem götürdü. Ne veli toplantısına geldi ne hastaneye. Nede hastaneden gelince oğlum neyin var vs dedi. 40 yaşında da emekli olunca ölmeden 1 sene öncesine kadar kahveye gelip gider oldu. Abimlerin ve ablamın düğününü annem yaptı. Sorsan nerden alayım hırsızlık mı yapayım derdi. Hiç unutmuyorum birgün atm den para çekmeyi bilmediği için beni götürdü ve yazın o sıcakta ne bir dondurma ne bir içecek almadan geri geldik.

Ama varya en iyisi de onların yaptığı. Ne gam ne tasa. Hasta da olmuyorlar. Babam da ne tansiyon, ne kalp, ne şeker hiçbir şey yoktu. Sağlığına da çok dikkat ederdi. Alzheimer oldu ve 1 sene evde kaldı. Son bir kaç ayda sağ tarafı felç geçirip yatağa bağlı kaldı.