Albay_X adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
Hocam durumu anladım biraz. Aslında şartlar farklı olsaymış babana farklı bir gözle bakabilirsin. Örneğin baban okey değilde satranç oynadığını düşün. İkisinde oyun aslında sadece toplumda algıları farklı. Stefan zweig in bir kitabı vardı satranç diye okumanı tavsiye ederim beni daha iyi anlyacaksın. Orda da kafasını satrançla bozmuş birisi vardı. Bazı insanlar birşeye saplanıp kalabiliyorlar ve tüm hayatı o oluyor. Eğer saplandıkları şey toplum tarafından önemsenen para kazanılan birşey olunca deha veya süper yetenek diyorlar. Örnek Messi oluyor futbol sporu okey gibi önemsiz olsaydı baban gibi Messi'nin çocuğu hep top oynuyor diye şikayet edecekti belki. Ya da Hawking gibi sadece bilimi düşünse değerli biri olcaktı. Baban gibi çok insan var dünyada. Değerli bir konuya bu tarz insanlar odaklanınca dünyada saygın kişiler oluyorlar ama böyle önemsiz bir oyuna odaklanınca yararsız sevilmeyen biri oluyorlar. Bir de bu gözle babana bak derim. Sevgi konusuna gelcek olursak çoğu yaşlı aynı kafada merak etme
Hocam çok güzel anlatmışsınız öncelikle teşekkür ederim. Fakat aile herşeydir. Eğer bir insan ailesini umursamayacaksa, kendisine dahi saygısı yoksa ne evlensin ne üresin. Kafayı bilime çok takıp ailesini görmezden gelmesi de psikolojik rahatsızlığının örneğidir maalesef. Bağımlılığın aslında hiçbir şekilde pozitif yanı yok bana göre. Ya da ben bu durumdan çok sıkıldım, olumlu bakamıyorum.