Sen her ne kadar tecrübe böyle kazanmak istemiyorum desen de hayat bunlardan ibaret zaten. Yani dramdır hayat aslında. Mutlu geçirebildiğimiz, zevk alabildiğimiz anlar ise ekstralardır.

Kendine soruyorsundur sürekli ben kime ne yaptım? diye. Sorun senin birine bir şey yapmış olman değil, sorun iyi insanlar kadar (hatta daha fazla) kötü insanların da var olması ve bunların alnında yazmaması.

Ergenliğin biraz sonrasında (ergenliği geçip sağdan devam ediyorsun der gibi oldu ama) ilk ilişkilerinde böyle şeyler yaşar insan muhtemelen. Ondan sonra da kadın erkek ilişkilerinde daha deneyimli, daha temkinli olur. "Bu aldatır, bu yalan söyler" diye herkesi genellediğini yazmışsın ama bu da için soğuduğunda geçecek bir süre sonra.

Kısacası geçmiş olsun güzel dostum. Parayla sahip olamayacağın güzel bir hayat dersi kazandın. Kimseye körü körüne bağlanmayacaksın, kendinden esirgeyip sevmeyeceksin. Senin kendinden esirgediğini yanlış anlama ama elin oğlu çatır çutur sevişir götürür.

Duygusal bir insanım. Ancak hayatta edindiğim tecrübeler, bana bu yönümü çok iyi saklamayı ve realist olmayı öğretti.

Umursama artık, boşver. Ramiz Dayı'nın da dediği gibi olan olmuş bir kere. Hiçbir sebep, onu olmamış yapamaz artık. Önüne bak...