Sayın hocalarım öncelikle herkese hayırlı akşamlar, normalde böyle bir konu açmak istemezdim ama inanın içinden çıkamadığım bir derdim var. İsterseniz daha önce açtığım konulara bakabilirsiniz sürekli böyle konular açan birisi değilim 2 senedir bu forumdayım ama ilk kez böyle bir konu açıyorum. Umarım abilerim ya da ablalarım beni yargılamadan yardımcı olmak ister. Biraz uzun oldu ama kendimi ifade etmem için böyle olması gerekiyordu kusura bakmayın, umarım biraz vaktinizi ayırıp yardımcı olmak istersiniz

Eylül ayında okulların açılmasıyla birlikte Düzce'den okulumun olduğu ile Erzincan'a gittim, bilgisayar programcılığı 2. sınıf öğrencisiyim ilk senemizi ne güzel online eğitimle bitirmiştik. Odaların 8 kişilik olduğu kyk yurduna yerleştim okulumun neredeyse hepsi bu yurtta kalıyor, bir taraf erkeklere ayrılmış bir taraf kızlara ayrılmış. Başlarda her şey çok güzeldi kimseyi tanımıyordum günümün büyük bir kısmını yatağımda kucağımda laptopla R10'da iş kovalayarak ve oyun oynayarak geçiriyordum tek sıkıntım aile özlemiydi. Daha sonra aradan 2-3 hafta geçti okuldaydık molaya çıkmıştık daha doğrusu bütün erkekler çıkmıştı sınıfta ben ve 4-5 kız kalmıştı, bende bilgisayarımda bir şeyle uğraşıyordum ve bütün yaşama hevesimi yok eden o kişiyle tanıştım. Aynı sınıfta olduğum bir kız var benden 2 yaş büyük ben 20 yaşındayım o 22 yaşında. Bilgisayarını alıp yanıma geldi, benden visual studio'yu bilgisayarına kurup kuramayacağımı sordu bende olur dedim, tamam akşam yurtta görüşürüz o zaman dedi. O güne kadar çok güzel bir yaşantım vardı, şu an böyle şeyler yaşayacağımı bilseydim o gün o kızın yüzüne bile bakmazdım hatta belki o şehre bile gitmezdim. Neyse o akşam sınıf grubundan numaramı bulmuş kantine gelmemi rica etti. Gittim bölümümle alakalı bize lazım olan bütün programları (yaklaşık 5-6 program) bilgisayarına kurdum. Ben bilgisayarıyla uğraşırken durduk yere bana sınıftaki herkesin çok egolu ve samimiyetsiz geldiğini, sadece benim ona egosuz ve samimi geldiğimi söyledi. Telefonumdan kendisini takip etti, numarasını vs kaydetti. O güne kadar o kızın varlığından haberim yoktu, bizim sınıfta olduğunu bile bilmiyordum o derece dikkatimi çekmemişti. İlerleyen günlerde okul çıkışlarında benimle birlikte yürümek istedi bana dertlerini, ailevi sıkıntılarını, en sevdiği şeyleri vs anlatıyordu ve bende seni tanımak istiyorum diyordu, hiç abartmıyorum derslerde başını masaya koyup dakikalarca beni izlediği bile oluyordu. Bunu söylemek istemezdim ama maalesef bende onu çok beğenmiştim hatta aşık olmuştum. Onunla ne kadar konuşmak istesemde hiç arayan veya yazan taraf ben olmuyordum bundan şikayetçi oluyordu utanıyordum ama seviyordum da. Bir akşam flash belleğim onda kaldığı için beni kantine çağırdı sonra dışarıda yürümek istedi epey sohbet ettik bana kimseyle paylaşmadığı çok sevdiği bir şiirin ismini söylemişti. O akşam flash belleğimi vermişti hatta tokasını ve kitap ayracını hediye etmişti bana. Türkcell'in çalarken dinlet özelliğini kullanıyorum, o aradığında bana dediği şiiri ayarlamıştım ve ben açana kadar sevdiği şiiri dinlemiş oluyordu o kadar safım ki sırf mutlu olsun diye geç bile açıyordum hatta bazen açmıyordum bile, o kadar çok değer veriyordum yani. Neyse bunların hepsini geçiyorum neden içime dert oldu bunu anlatmak istiyorum.

Bir akşam WhatsApp üzerinden konuşurken bir tuhaflık hissetmiştim, sürekli çevrimiçi olup duruyordu ama mesajıma bakmıyordu. Bakın ilk iki ekran yakalaması eskiden mesaj sildiğimde yazdıkları, üçüncü ekran yakalaması ise en son mesaj sildiğimde ki ekran yakalaması.



Bu konuşmadan sonra o kadar çok üzüldüm ki kendime gelmem, yutkunmam uzun sürdü. Ona ne olur beni bırakma, sensiz yapamam falan demek yerine üzülmediğimi göstermek istedim üzülmemişim gibi yalanlar söyledim halbuki içim kan ağlıyordu.



Bana hem herkes gibi olduğumu söylüyor, üzülmediğimi söyleyince de sende herkes gibiymişsin diyor? Bu son mesajlardan sonra ertesi gün bana bir şey olmamış gibi selam vermeye çalıştı yüzüne bile bakmadım, tam böyle 2 hafta kadar gördüğüm yerde yüzümü çevirdim olduğu ortamlara bile girmedim. Durumu anlattığım arkadaşlarım bile artık onun selamını almıyorlardı, ben böyle davranmalarını istemedim hepsi kendiliğinden tiksinmişti. Aradan 2 hafta geçti bir ders çıkışı yurda dönüyorduk arkamdan seslendi bakmak istemedim ısrarla seslenince bakmak zorunda kaldım. Yanına çağırdı gittim ama pişman oldum. Önce hâlimi hatrımı sordu iyiyim dedim sen nasılsın bile demedim, bana ailevi sorunları olduğunu ve 3 günlüğüne İstanbula gideceğini söyledi, benden ona mesaj atmamamı rica etti, başımdan aşağı kaynar sular döküldü, iki haftadır yüzüne bile bakmadığım kız benden ona mesaj atmamamı istiyordu. Zaten yazmıyorum dedim, insanlık hâli olurda bir sıkıntı olursa yazma lütfen dedi. Hiçbir şey demeden uzaklaştım. Hâlâ bu saçma davranışa anlam veremiyorum ama bazı durumu bilen arkadaşlarıma anlatınca ilgi istediği için böyle yapmış olabilir dediler veya dikkat çekmek için yapmış olabilir dediler. O günden sonra ara tatile çıkacağımız güne kadar beni rahatsız etmedi, bunlar olurken artık o kantinde sınıftaki samimiyetsiz ve egolu dediği insanlarla oturuyordu. Sırf bu yüzden artık kantine bile giresim gelmiyor, en çok görmek istediğim kişiyle hiç görmek istemediğim kişi aynı. Bazı günler hâlâ sınıftayken durumu bilen arkadaşlarım beni dürtüp onun beni izlediğini söylüyorlar. Bende hâlâ çok üzülüyorum hatta kaldığım odada bile o kadar huzursuz oluyordum ve daralıyordum ki odada 3 defa yattığım yeri değiştirdim arkadaşlarım benle yer değiştirmek istemediler benim yüzümden tatsızlıklar çıktı. 22 Ocak ara tatile çıkacağımız gün, akşam 10'da biletim vardı kantine oda arkadaşlarımla vedalaşmak için girdim, 4-5 arkadaşımla sarıldım ve tam kantinden çıkıyordum yine arkamdan gelip seslendi, baktım ama bu kez beni yeniden üzmesine izin vermedim yani yanına gitmedim arkamı dönüp çıktım. Yine üzüldüm ama muhtemelen dinlesem daha çok üzülürdüm. Muhtemelen helallik isteyecekti, birde helallik isterler haram ettikleri hayattan diye bir söz var ya, aynen öyle işte.

Durum bu şekilde sayın hocalarım, eski hâlimi o kadar özledim ki inanın başınızı yastığa koyunca huzurlu uyumak bile bir servetmiş meğer. Hani başta bu kadar umut vermese sorun yok bende çok modern ve anlayışlı birisiyim beni sevmemiş olabilir deyip unuturum ama beni kendisine çok bağlayıp yüzüstü bırakışını sindiremiyorum sanırım. Onu her yerden engellemek zorunda kaldım bir şekilde benimle iletişime geçmesini istemiyorum. Çünkü çok seviyorum, onsuz nasıl yapıcam bilmiyorum onunla ileride başka birisinin evleneceği gerçeği beni çok üzüyor. Ara tatilde bir miktar unutmaya çalışsam bile ikinci dönem yine aynı çatı altında kalacağız yine aynı sınıfta okuyacağız nasıl dayanacağım bilmiyorum, uzun zamandır namaz kılan birisiyim, sanırım tek yapabileceğim şey okulların yeniden online eğitime dönmesi için ve onu unutmak için her namazdan sonra dua etmek. Eğer okuduysanız bu kardeşinize bir fikir verirseniz çok sevinirim, ben sizden beni sevmeyen birine nasıl kendimi sevdirebilirim diye yardım istemiyorum sadece onu nasıl unutabilirim ve sevmeyi bırakabilirim?