Biraz önce telefon konuşmasında başımdan geçen olayları birebir yazıyorum.
Yabancı bir marka su geçirmez spor ayakkabım var nerdeyse hiç giymedim.
ucundan delinmiş nasıl olduysa
internetten ayakkabı tamircisi aradım
bana yakın olan puanı yüksek bir tamirciyi aradım.
Abi hayırlı işler kolay gelsin
ayakkabım var tamir için arıyorum.
dediği şu
tabi şok oldum, dedim Sayın Cumhurbaşkanı o zaman doğru söylüyor, ülkede kriz falan yok.
diye konuşmaya başladı, abi dedim hiç kusura bakma, sen 1 ay boyunca iş alacak durumda değilsen işlerde sorun yok demektir dedim ve telefonu kapattım.
Tabi olaya birde şu yönden bakmak gerek.
İnsanlar ayakkabı alamıyor ki tamir ettiriyor
buda bir gerçek
fakat diğer bir gerçek ise maalesef Türk ler olarak sürekli ağlaşmayı çok seviyoruz.
Bir ülkede herkes üniversite mezunu olursa böyle meslekler maalesef kaybolur ve gider.
Çocukluğumda bir sürü meslek grupları vardı, hepsi nerdeyse bitmek üzere nerdeyse.
Olayı siyaset yapmak için yazmadım.
Ricam lütfen yazımı bir yerlere çekmeyin.
Sanarsın özel sipariş ayakkabı diktireceksin
ayrıca örneğin İstanbul'da kaç yüz bin kişiye bir ayakkabı tamircisi düşüyor. eskisi gibi deri ayakkabı pek kalmadığı için ucuz olduğu için çin malları ve çin hammaddeleri kullanıldığı için ayakkabı tamirciliği mesleği öldü mesela ben en son ayakkabı tamircisini 15 yıl önce gördüm zaten oda özel ayakkabı dikiyordu.
Ayrıca bu olay donum yırtılmış yeni don alacak param yokta daha ucuza mal olsun diye donumu diktirecek adam bulamıyorumdan hiç bir farkı yok biri don biri ayakkabı