Hayatın kötü ve üzücü bir yanı gerçekten zor durumda, sıkıntı da olan insanlardan çok hali, vakti kazancı yerinde olan insanların sürekli ağlaması, sızlanmasından kaynaklanıyor. Gündelik hayatta da, iş hayatında da insanlardan para dilenmese dahi en çok ağlayanlar genel de bulunduğu çevre içerisinde en çok kazanan insanlar oluyor. İş hayatında da bizzat gözümle gördüğüm iş yerinde işçilerden çok milyon liralık birikimi - yatırımı olan insanların, düzenli ekstra yatırımlarına rağmen patronların ne yapacağız iş yok, para yok diye birbirlerine utanmadan yaptıkları tiyatroydu.
Varlıklının alım gücünün elinden alınması ağlamasına neden oluyor olabilir mi? Örneğin ben depoyu doldururken önceden pompaya bile bakmazken, şimdi diş macunu bile alırken neden 50 kere düşünüyorum, benim alım gücüm nereye gitti? Fakir hep fakirdi, yine fakir, kaybedeceği bir şey yok. Orta direğin alım gücü elinden alındı, bundan ağlıyor olabilir miyiz? Azdan az çoktan çok gittiği için de olabilir tabii.