Benim ailem annem,babam ablam hepsi hafız insanlar, 10-12 yaşındayım evimiz 2+1 ablam, abim, ben aynı odada kalıyoruz ablam bir koltukta yatıyor ben bir koltukta abim yerde yatırıyor. Gece 3-4 suları tabii herkes uykusun da ablamın saçları çok uzundu (hafız olmadan önce) saçlarını gelip benim suratıma doğru sallıyor ben tabi bir kaşıntı ile uyandım hayal edebiliyor musunuz gece 3-4 ablanız sizin kafanızın dibin de ve saçlarını sizin suratınıza ağızınıza sarkıtıyor ben tabii korkuyla uyan ablamı it, evdeki tüm herkesi uyandır ablam bir şey demiyor yatağına geri yattı kimseye cevap vermiyor. Dedik herhalde uyku sersemi ve ya uyur gezerlik bu olay 2-3 defa daha oldu ablam o sıralar 17 yaşındaydı yatılı kuran kursuna yolladı babam 5 sene ablamı göremedim, ardından eve geri geldi her şey normaldi hafiz olmuştu kendisi. Bu olaylar benim ailem de çok fazla kez oldu özellikle dedemim. Ben o sıralar küçüktüm bana hiç bir şey söylenmemişti bundan 2 sene önce bursa'ya tatile gitmiştik ailem ve ablamın ailesi evli kendisi şu an orada bir akraba babam ben ablam yan yanayız bu kız iyileştimi ya demişti (ablama) babamda şşş falan yapmıştı sonrasında ben sorgulamıştım bu durumu o zaman öğrenmiştim ablama zamanımda bir şeyler musallat olmuş.

Dedem rahmetli Mehmet AY bundan 40 sene önce bir büyüye mağruz kalıyor ve bir hoca sayesinde nuska yazılarak kendine getiriliyor.
Dedem 55 yaşında bu olayları yaşıyor ve kendisi de hafız zeytinburnun da oturduğumuz dönemde cami yapılacaktı kendi arsasından yer vererek caminin daha geniş olmasını istedi belediye tarafından onaylandı, ne kadar dindar ve Allaha yakın olduğunu o bilir biz bilemeyiz.
Nuskayı yazan hoca demiş ki babam ve abileri yanlarındayken, bu nuskayı ne olursa olsun çıkarma, duş alırken bile.
Dedem bizim üst katımız da oturuyordu 80 yaşında bile sabah namazına gider geldiğinde kuşlarını besler yemeğini yapardı.
Bir gün hiç unutmuyorum fenerbahçenin maçı var ben o sıralar 15 yaşında bir ergenim binadan aşağıya indim amcama maç izlemeye gideceğim kafamı bir kaldırdım dedem balkondan ayaklarını uzatmış, dede nabıyorsun içeri gir diye bağırıyorum bana tepki bile vermedi.
Hemen eve koşarak babam ve halamları çağırdım (aile binası) dedem yaşlı olduğu için sürekli anahtarı kapının üstünde unuturdu 3 haftada bir banko çilingirciyi çağırırdık.
Hemen üst kata çıktık kapının önündeyiz dedeme sesleniyoruz kapıyı aç içerden ses gelmiyor 2 3 dakika seslendik sonra dedem bağırmaya başladı "İZİN VERMİYORLAR" diye. Bende hemen gittim çilingirciyi çağırdım geldi kapının önüne 5 dakika uğraştı açamıyor 10 dakika uğraştı açamıyor
bu adam bu kapıyı her geldiğinde 1 dakikada açan biriydi. Nasıl oluyor da haftada 1 kere açtığı kapıyı açamıyor ve bu kadar önemli durum varken. Sonra kapıyı ortalama 20-25 dakika içinde açtı bir girdik içeri dedem bir koltuğun arkasına saklanmış ağlıyor nuskası boynunda değil.
Saat gece 11 dedeme bu nuskayı yazan adamı gittik araçla evinden aldık getirdik, adam dedeme baktı aynen şu cümleleri söyledi "Benim buna gücüm yetmez".
Ardından dedem yatalak oldu ve 3-4 sene boyunca hayatına yatalak devam etti ve 1.5 sene önce hakkı rahmetine kavuştu.