Aynı dertten her gün müzdaribim... Hem de hiç ders almıyorum, günün sonunda sinirimle başbaşa kalmaktan başka bir yola çıkmıyor.

İlla insanların kalbini kıracaksın ki bir şeyleri anlasınlar, düzgün yapsınlar, hata yapmaktan çekinsinler.

Baştan insan gibi davranmak varken niye çakallık, umursamazlık edersin anlamam. Ben iş yaparken aklım çıkıyor, aman geç mi kaldı, aman güzel mi olmadı, aman eksik mi kaldı. Diyaloglarda seviye düşmemek için ekstra dikkat ediyorum ama yok. Ne alırken, ne verirken henüz göremedim düzgün kimseyi...

**İstisnalar kaideyi bozmaz maalesef.