Bunun sorumlusu, Hakkın Rahmetine kavuşan Yunus kardeşimizin de dediği gibi bir kişi değil. Hepimiziz.

Ümitsizliklerle dolu bir yaşam tarzından, sabah akşam zam haberlerinden ruhları sıkılan kesimlerden, ev - iş arasında mekik dokuyarak kendine zaman ayıramayan toplumumuzdan, geçim derdine düşmüş ebeveynlerden ve buna benzer yaşanan türlü olumsuzluklardan dolayı gülmeyi dahi unutan Milletimiz, kendi evlatlarına sevgisini yeterince yansıtamaz olmuş. Hatta paranın esiri oluşumuzdan dolayı (genelleme yapıyorum) evlatlarımızın hal hatırlarını bilmek yerine daha çok para kazanmak (bütçe ne olursa olsun) için neler yapılabileceğini bilmeye çalışıyoruz. Hal böyle olunca da bu tip durumların yaşanması kaçınılmaz oluyor. Umarım benzerleri yada tekrarı yaşanmaz.

Ümit ederim ki insan olduğumuzu yeniden hatırlarız...

Mekanı cennet olsun..