Deli Yürek'teki Kuşçu (ki Ömer Baba karakterinin atasıdır) gerçekten iyiydi. Egeli bir konuşma tarzı vardı. Bilge Türk motifiydi. İslâmi motiflere de yer verirdi ama siyasal islâm güzellemesi yaparak değil, Anadolu tasavvufundan kaliteli örnekler.

Ömer Baba denen karakter onun gelişen ve dönüşen ülke popülasyonunda siyasal islâm sosuna batırılmış, propaganda yapan, STV dizilerinden fırlamış versiyonu. Haliyle Kuşçu karakterini izlerken o bilgeliğe bir sempati besliyorsun ama Ömer Baba rüyalara giren aksakallı dede gibi takılıp genelde boş yaptığı için inandırıcılığı yok bu yüzden izlerken has... diyorsun.

Mesela Ezel'deki Ramiz Dayı karakterinde de Kuşçu'daki gerçeklik var. Adam filozofça örnekler, kitaplardan satır aralarından öğütler veriyor. Ama karakterin bir hikayesi var. Yaşamış, görüp geçirmiş, sonra okuyarak entelektüel birikimini arttırmış. Ömer Baba gibi salt kadercilik goygoyu yapmadığı için lezzetli.

Bu yüzdendir Ömer Baba karakterine yalandan saygı duyuşumuz ama tahammül edemeyip hep ileri sardırışımız ya da küçükken onun sahneleri çıktığında reklam girmiş gibi çişe gidişimiz.