ALLAH ( CELLE CELALUH ) rahmet eylesin babam askerdi.hiç böyle bir karakteri yoktu askerlerle arkadaş gibiydi. askeriyelerde çay bahçesi,gazinolar,ordu evleri olur. oralarda yemek yenilir askerler komutanlara;eşlerine,çocuklarına hizmet eder. babam bana dediki birgün hiç unutmam. '' oğlum birgün sende asker olacaksın,sakın askerlere emirvaki yapma,askeri ayağına çağırma,git neye ihtiyacın varsa kendin al '' işte o lafı duyduğumdan beri zaten askerlere iyi davranıyordum dahada insani bir şekilde davranmaya çalıştım. neye ihtiyacım varsa ben aldım.kibar davrandım.

arkadaşın o konutanı şikayet etmesine sevndim.sana yapan başka askerede yapar.dayak atsa zoruna gitmez ama bu yaptığı insanlık suçu. görev icabı temizlersin zoruna gitmez ama bile bile sırf kıllığına yaparsa zoruan gider. şikayeti asla geri çekme sana birşey yapamaz. onun askeri siciline işler. kurmaylık rütbesini bile alamayabilir. sen iyi yapmışın. onunkorkusu şimdi belkide bu ve arkadaş çevresine rezil olmak.

Lakin bundan 20 yıl önceki türkiye olsaydı.sen şikayet edemezdin,etsen bile sen yargılanırdın askeri mahkemede ve haksız çıkman daha yüksek ihtimaldi. öyle cimer mimer karışamazdı askeriyeye.

ben ne hikayeler duydum babamdan,askerlerden ve bazılarınıda ben yaşadım. o komutanın karakteri kişiliği oturmamış. şikayetini çekme ve ardına düş