Merhabalar.. Ben mimar değilim lakin senin gibi 3D konusunda işler üreten biriyim böyle bir konu görmüşken şunu söylemek istedim. Ben de 3D mevzusunu seviyorum hatta 2000 yıllar sims oyunu hastalığı vardı hayelimdeki yapıları yapıyordum daha sonradan 2014 lü yıllarda 3Ds max i keşfettim, ondan önce 2010 larda autocad de 3D ye kadar kendimi ilerletmiş ve hatta adobe programlarını da kullanıyordum. Sorucak olursanız Meslek lisesi, tesisat bölümüne gidiyordum yani ilgi alanlarımla, bilgisayar bilgimle, eğitim alanımın ilgisi yoktu. Üniversiteyi çok geç okudum ve madem tasarım programlarına ilgim var Grafik Tasarım bölümü mezunu oldum üniversitede. Neyse gel gelelim, bunca program öğrenmek çok zor, çok zaman alıyor, pc dura dura sağlık sorunları, asosyalleşme, çevre azalma, aile, akraba bağların azalıyor. Zaman geliyor iş hayatına mecbur atılıyoruz doğal olarak, bunca zahmet çekerken emek ve hayallerinin karşılığında bir bakıyorsun hakkını alamamak ne güne dalga geçer gibi karşılık veriyorlar. Evet hayallerim vardı, bu işi zevkle yapıyordum lakin dediğim gibi mevzu işe dönünce ve iş olayında müşterilerin tepkisi, çalıştığın yerin tepkisi seni bazı konularda kısıtlaması ve asgari ücretten bir tık fazla alman yani 3500 3700 gibi rakamlar alman, o bulunduğun sıtresli ortama değmediğini anlıyorsun. Kendi başına hayalindekileri tasarlamak zevkli olurken, iş ortamında baskı altında karşılığı ücret ve ücretin buna değmediğini anlamak bu işten seni soğutuyor. Yani gemi kaptanısın ama sana 3500 tl maaş veriyorlar ve tek başına okyanusa açılıp 1 ay eve gelmediğini düşün. Sokaktaki taksiciler bile daha iyi durumda. Yani yapılan iş, emek, eğitim, gençlik yıllarında hayatını yaşayamaman bunlara değmiyor.

Ben de kıssa dan hisse bir durum anlattım sanırım mesleğimi bırakacağım. Hem de bu mesleği iş olarak görmüyordum. Lakin şuan bile gözüm acayip ağrıyor, 3 4 gündür gözümde sanki damar atıyormuş gibi. Çok fazla pc de durmaktan göz yorgunluğu var 2 3 gün uzak durmam lazım. Eee iştee ne diyebilirim ki bazen söz bitiyor. Tabi kimine göre şans, kimine göre kısmet denir. Hayallerin peşinde giderken umarım yolunda açık olur herkesin hayatı bir değil. Ben belki kaybettim lakin en azından hayalllerimin peşinden gittim 5 - 10 - 20 yıl sonra keşke demeyeceğim, yaptım kısmet işte olmadı diyeceğim. Benim gibi olup kısmeti açık olanlar var, tek farkımız o başka insan, ben başka insan ama yaşanmışlıklar aynı..