Merhaba hocam,
Doğrudur hissettiklerimin normal olmadığı çok biliyorum ama kafam doğruluyor. Bugün sabah apartman kapısıyla merdivenler arası 5 metre falan. O 5m alanda alt bodrum kata inen merdivenler var orada birileri var diyor beynim sürekli kaç diyor. Her gün aynı aksiyonla merdivenlerden indiğim gibi koşuyorum kapıya
Kapı otomata basınca da "ya açılmazsa, ne yapacağım" sorusu kocaman bir soru işaretiyle kafamın içinde kalıyor.
Birileri takip etmeye gelince; aslen olmadığını sürekli tekrarlıyorum; "olm yok öyle bir şey, kim seni niye takip etsin, kim seni sürekli izlesin" diyorum ancak kafama bir türlü söz geçiremiyorum. Dün akşam eski iş arkadaşlarımla kafeye gittik keşke gitmeseydik. Aslen arkadaşlar çok eğlendi ama bir türlü ben eğlenemedim nedeni; HERKESİN BANA BAKTIĞINI HİSSETMEM
Sürekli bi tetikte oluyorum. Kafamı çeviriyorum çocuk da bakıyor o sıra hemen kafam kavga senaryosu yazıyor bile
Yakın zamanda tedaviye gidecek gibiyim ama şuan ki iş yerimin bu durumdan haberdar olmasını istemiyorum
Değerli kardeşim emin ol iş yerin sağlığından önemli değil.
Çünkü sağlığını kaybedersen çalışacak bir işinin olmasının hiç bir önemi yok.
1) Apartman kapısı ile merdivenler arasında sana birinin saldırmak için hiç bir neden yok. Orada biri sana saldırsa bile yapabileceği hiç bir şey yok. Sen yetişkin bir adamsın. Ayrıca şunu hatırla oradan bugüne kadar 100 defa geçtin, her seferinde biri saldıracak diye endişelenerek hızlı hızlı geçtin. Ama kimse saldırmadı. Yani senin oradan geçiş hızının hiç bir önemi yok. Ayrıca bunu şöyle düşün, ben her gün apartman kapısından çıkıyorum. 40 senedir her gün apartman kapısından çıkıyorum ve kafama hiç çatıdan kiremit düşmedi. Peki ben kafama kask takmalı mıyım? Yani binlerce kez kapıdan çıktım ama kafana bir şey düşmediyse bu bundan sonra da düşmeyecek demektir. Sen de binlerce defa o kapıdan girip çıktın ve hiç bir şey olmadı, bundan sonra da olmayacak. Bu kadar uzun açıklamamın nedeni mantıksızlığı farketmen için.
2) İnsanların sürekli seni izlediğini, sana baktıklarını düşünmen hastalıklı bir düşünce. Yani beyin kimyan bozulmuş. Beyinde aşık olduğumuzda, mutlu olduğumuzda, endişeli olduğumuzda bazı kimyasallar salgılanır. Senin beynin durmadan endişelenince salgılanan kimyasalları salgılıyor ve sen sürekli endişeleniyorsun. Sürekli kendini tehdit altında hissediyorsun. Bunu tedavi ettirmezsen ileride tedavisi çok zor ya da mümkün olmayacaktır. İş yerini falan düşünme direk bir psikiyatriste git.
3) İnsanlara tedavin için hesap vermek zorunda değilsin. Bir psikiyatriste git ve iş yerinden neden doktora gittiğini sorarlarsa unutkanlık ve dikkat eksikliği yaşıyorum de. Doktora yaşadıklarının hepsini anlat ve tedavi için iş birliği yap. Kimseye sağlığın ile ilgili hesap vermek zorunda değilsin. Doktor da hasta mahremiyeti gereği senin hastalığın ile ilgili sen istemediğin sürece kimseye bir bilgi vermez.
4) Bu hastalık hayat kaliteni çok düşürmüş. Eski arkadaşlarınla görüşüyorsun. Herkes sohbet muhabbet eğleniyor ama sen eğlenemiyorsun. Sürekli bitmeyen bir endişe, bitmeyen kaygı hissediyorsun. Bu tamamen beyin kimyandan kaynaklanıyor. Seni tehdit eden hiç bir şey yok. Ama beyninde yanlış kimyasallar salgılanıyor. Bu his ile mutlu olamazsın değerli kardeşim. Sürekli tehdit altında olduğunu düşünerek endişeli şekilde yaşayamazsın. Bir PSİKİYATRİSTE en kısa sürede git. Bunu gizli de tutabilirsin ya da dediğim gibi dikkat eksikliği ve unutkanlık için gidiyorum B vitamini ve bir iki hap verdi diyerek başka insanlardan saklayabilirsin de. Ama bu hastalıklı düşünceleri tedavi ettirmediğin takdirde beyin kimyan biraz daha bozulabilir ve gerçekle bağını koparıp artık doktora bile güvenmeyecek hale gelebilirsin.
Son olarak 3 harfli 4 harfli 5 harfli şeyler ile senin bir alakan yok. Sadece beyin kimyan hastalanmış. Binlerce yıldır böyle beyin kimyası hastalanan insanlara teşhis koyamadıkları için bu insanların başka insanların göremediği ruhani varlıkları gördükleri gibi uydurma açıklamalar getirilmiş. Hastalığının çözümü muskada hacıda hocada değil doktorda ve corona olmuşsun gibi acele ederek en kısa sürede bir psikiyatriste gidip durumu anlatman lazım. Senin rahatsızlığının ilerleyen dönemlerinde minimum 14-21 gün hastaneye yatırabiliyorlar. Sen henüz o kadar ağır hasta değilsin.
Seni tanımayan bir abin olarak hastalığın ilerlemeden en kısa sürede psikiyatriste gitmeni öneririm.
Saygılar.