tickenio adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
Anca müsait oldum cevap için hocam. Fikrimin arkasındayım ve doğruluğu konusunda kendimce bir şüphem yok. Çünkü sizin de bahsettiğiniz tarzda, 5 bin takipçili bir motivasyon sayfasına ait değil düşüncelerim. Kaldı ki onlara ben de karşıyım.

Gelelim benim düşüncemin tam olarak ne olduğuna.

Her çocuk, her genç, her insan değerlidir. Kimse patronlara kendini ezdirerek piyasada isim yapmak zorunda değil.
Ben kendimi derslerle, projelerle, piyasayı gözleme yeteneğim ile, aklım ile, ve en önemlisi karakterim ile dövdüm, geliştirdim. Çevremdeki akranlarımın hayal edemeyeceği yerlere vardım, varıyorum.
Beyin herkeste vardır, ne kadar kullanılacağı kişiye kalmıştır.
Kendine cam duvarlar ören insanların fikirlerine kulak assaydım bulunduğum yerde olamazdım. Kendini kullandıracaksın diyen insan kendine saygısı olmayan insandır benim gözümde.
Aşağı yukarı 60-70 senelik ömrünü ciğeri 5 para etmez, gözünü para hırsı bürümüş patronları memnun etmek yerine insanlığı ve bununla beraber kendini mutlu etmeye harcamalı adem oğlu.
Stajyerlik ayrıdır, vasıflı bir insan olup vasıfsız bir insana verilecek maddi ücreti almak ayrıdır hocam.
Vasıflı olduğunun kanıtıdır zaten stajını başarı ile tamamlamak.
8 sene ilk öğretim, 4 sene lise, 4 sene lisans okuyacağım (kaldı* ki ben şu an doktora ve öğretim üyesi hayalim için çalışıyorum.)
Giden maddi manevi metalardan sonra asgari ücrete, hatta daha altına ve 5 para etmezlerin 3 kuruş etmeyen sözlerine tama edeceğim, öyle mi?
Mantık açısından baktığımızda uzun yıllar giden maddiyatı amorti dahi etmek için uzun yıllar çalışmak gerekiyor. Duygusal tarafından bahsetmiyorum bile. İnsan kendisine yediremez
Aç kalmak alçalmaktan iyidir düsturunu hep aklımın bir köşesinde tuttum. Şükür ne alçaldım, ne aç kaldım.

Değerli fikirlerinizi paylaştığınız için teşekkür ederim, iyi forumlar hocam.
Herkesin yapmak istediği, herkesin yapması gereken şeylerden bahsediyorsun ne kadar güzel..

Fakat evdeki hesap genellikle çarşıya uymuyor. Bunu mutlu olarak yazmıyorum, üzülerek yazıyorum.

Cümlenden aynen alıntı yapıyorum "5 para etmezlerin 3 kuruş etmeyen sözlerine tama edeceğim, öyle mi?"

Hayalini kurduğun (kaldı* ki ben şu an doktora ve öğretim üyesi hayalim için çalışıyorum.) meslek için bu dediğini kaç kişi yapabiliyor. Yapan kazanıyor öyle mi? Üniversite sıralarından iki farklı bölüm için geçtim, hayalini kurduğun mesleği yapan yakın arkadaşlarım var, yapmak hayaliyle yanıp tutuşan belki de yeterlilikleri olmasına rağmen yapamayanlar da var. Üniversitelerde açılan kadroları vs. zamanı geldiğinde takip ettiğinde mülakatların sonuçları açıklandığında çok daha iyi anlayacaksın dediğimi.

Ben mesleğimde çok şükür kazanıyorum. İsim yapacak kadar arkada param olduğu için kazanıyorum. Bazen param da yetmiyor, birileriyle en basitinden yemek yeme fırsatı bulduğum için kazanıyorum.

Benden yeterliliği çok daha fazla olmasına rağmen, 2 ay para kazanamadığı zaman evin yolunu şaşıracağı için risk alamayan ve hayatı boyunca bu şekilde devam ederse benim kadar kazanamayacak insanlar var. Bu adama az para kazandığı için mi başarısız diyeyim, ben iş bitti mi dediğimde hemen yolluyorum dediği için mi başarısız diyeyim. Benim ona sorduğum gibi birisi de bana soruyor. Ben de hemen yolluyorum diyorum. Ben de başarısızım. O zaman parası olan başarılıdır. En çok parası olan en çok başarılıdır diyelim.

Farklı noktalardan bakılmasını istedim konuya. O yüzden örnekler farklı yerlerden seçildi. Demem o ki herkes değerli olsa da herkesin şartları eşit değil.

En başta söylediğimi tekrar söyleyeyim. Yazdıkların kişisel gelişim kitaplarında yer alacak cinsten. Kimse yanlış demez. Sadece uygulanabilirliğini tartışıyoruz. Senin uyguluyor olman, milyonların uygulayamıyor olması da pratikte yine sıkıntılar olduğunu gösterir.

Son cümlendeki düstur da güzel. Ben aç kalmaktan hiç korkmadım. Büyük sıkıntılar yaşayacağım hiç aklıma gelmedi. Fakat bir gün Allah bunları da yaşayacaksın derse yine aç kalmaktan korkmam da çocuğumun bir şeyi eksik kalacak diye korkarım. O zaman da insanın aklına "yokluk mertliği bozar" düsturu gelir. İşin özeti insanları eleştiriyorsak, onların aldıkları kararı ve yürüdükleri yolu etkileyen yüzlerce etmeni de dikkate almak gerekir.