İnsanları küçümsemem fikirleri eleştiririm.
Bu dönemde internette Z kuşağına yönelik pazarlama faaliyetleri var.
Bunlardan biri de insanlara çok özel oldukları, vakitlerinin çok kıymetli olduğunu, kendilerinin ne kadar özel olduklarını farketmelerini söyleyen zırvalar.
Bu sözler gelişmiş ülkelerde onlarca fırsat arasında kalan gençlere söylenebilir.
Çünkü o genç istediği anda kirasını ödeyebilecek borçlarını kapatabilecek düşük vasıflı bir iş bulabilir.
O yüzden arada bir 6 ay 1 sene daha büyük fırsatları kovalamak için çabalayabilir.
Ama aslında kimse o kadar özel falan değil insanlar bir birine benzerler.
Toplumda benzer zeka ve yetenek düzeyinde milyonlarca insan vardır.
Bu ülkede insanların böyle geniş tercih şansları yok.
Çünkü ekonomi kötü, iş az, nüfus fazla...
Evet insan kendini kıymetli görmeli, ve kendine kıymet vermeli.
Ama şirketler vasıfsız insanlara talip olmazlar.
Talip oldukları vasıflı insanlara da ancak vasıflarını sektörel düzeyde ispatlayabilirlerse talip olurlar.
Vasfını sektörel düzeyde ispatlayabilmenin yolu da stajyerlik yapmaktan tut, asgari ücretli maaşla sürünmeye kadar gider.
Yani sektöre bir yerinden girip kendini ispatlayana kadar hiç bir şirket bir insana talip olmaz.
Zaten bu kendini ispat etme ve geliştirme sürecidir sürünme meselesi.
Bazıları hiç bir zaman kendilerini ve vasıflarını üst düzey geliştirip vazgeçilemeyen ya da transfer etmeye değecek eleman olamazlar.
Yani kapitalist düzenin bize daha çok mal satabilmek bizi daha iyi bir tüketici yapabilmek için söylediği aforizmalara çok inanmamak lazım.

Not: sözlerim bazen çok sivri olabiliyor. ilk mesajımda yazdıklarım şahsına değil bu fikrin kendisine bir tavırdı. bu fikirleri çok uzun zamandır duyuyorum ve kızıyorum. bu sinir o mesajdan çıkmış gibi oldu. kusura bakma kırıcı geldiyse.