iman sorunlardan kaçma yöntemidir. aynı uyuşturucu gibi sizi geçici süreliğine hayali bir cenneti yaşatır. aynı bir piyango bileti gibi yıllarca ibadet ettirir, hayal kurdurur. siz sürekli olarak ibadet edersiniz, etmeyen insanlara saygısız tavırlarda bulunursunuz. bu şekilde yaşama tutunmaya başlarsınız. ancak pratikte ölümden geri gelen ve imanın gerçekliğini kanıtlayan bir durum yoktur. ki az önceki örnekteki insan da, hayat onu gerçekten fena halde vurduğunda; (belki) düşünmeye başlar. siz ölen birisinin, ölüm nedeni olarak imanı gösterdiniz. buna ahlaksızlık demem gerekiyor aslında ama forum kuralları gereği demiyorum. bu etik değil. mesajlarınıza dikkat etmenizi ve düşünmenizi öneririm. yoksa bir gün intihar ettiğinizde, "çok imanlı biriydi" demek zorunda kalmayalım.

not: ölen birisine karşı bu tutumu sergileyen birisine ne kadar "imanlı" denir, tartışılır.

edit: karşı argüman olarak, "iman kör inançtır, düşünmeyi gerektirmez" gelebilir. doğru ancak dediğim gibi, zorunda kalınca mecburen düşünecekler. aynı ülkemizde su anda uyanan kesim gibi.