1. Kimse, zorla cumaya gitmek zorunda değil.
2. Kimse, bilmediği eğlence ortamlarına girmek zorunda değil.
3. Kimse, programcı olarak girdiği işte yazılımla uğraşmayıp çay yapmak zorunda değil.

Bu liste devam eder. Fakat uzun lafın kısası, kimse mutlu olmadığı işi yapmak zorunda değil.

Ben bugün BİM’e girdim. Başım dönüyordu, vişne suyu aldım. Kasiyer kahve almamı tavsiye etti. “Bi deniyelim ya…” dedim.
“Hemşirelik mezunuyum, ondan demiştim.” dedi. İyi niyeti mutlu ederken durumu içimi burktu…
O kişi 4 sene okumadan da BİM’e personel olarak girebilirdi.
Asgari ücret almamak için senesi en az 20–60 bin lira tutan üniversite hayatına adım atıp bitirdi. Gecelerce emek verdi sınavları için.