Ülke gerçeğiyle yüzleşip bakış açımızı değiştirmemiz gerekiyor. Tek yaşam gayemiz bir araba, bir ev olmamalı. Şahsen bunların bunalımına hapsolup gençliğimin son yıllarını stres, kaygı ve umutsuzluk içerisinde geçirmek istemiyorum. Çocukken çok farklı ve büyük hayalleri olan biri olarak 1.5 yıldır memurluk yapıyorum ancak birikim yapabilmiş değilim. Yapmaya da kasmıyorum artık açıkçası; hayatı yaşamaya çalışıyorum. Yıllarca bilişim işlerine kafa yormaktan, freelancer işler kovalamaktan asosyallikte zirve yapmıştım. Biraz onun acısını çıkarmaya çalışıyorum yaşlanmadan. Araba - ev hedefi koysam zaten sürekli düşen alım gücüyle hep kendimi kısarak yaşayacağım ki, geri gelmeyecek yılları yaşayamamış olacağım. E ufukta evlilik de gözükmüyor. Aile evi konusunda üzerime düşeni yapıp destek oluyorum tabii ki. Sadece biriktirilebilecek para için tutumluluk yapmıyorum saldım, salladım yani o konuda. Çocuklukta ve gençliğin ilk yıllarında baba parası yiyemedik pek ama kendi paramı yiyorum şimdi.